Rubriek Persoonlijk

Ken je dat gevoel? Van die zeldzaam mooie trein waarvan je weet dat ie maar zo heel af en toe langskomt? Natuurlijk ken je dat. Geheel onverwachts dient zich ineens die fantastische baan aan. Werkelijk alles aan het plaatje klopt en de rol is precies op je lijf geschreven. En ook al heb je al een hele leuke job, fijne collega’s en een prima salaris- zo’n mooie trein wil je niet zomaar laten passeren. En dus stap je in, op weg naar je nieuwe bestemming.

Per 1 januari 2012 is dat precies wat ik ga doen. Ik spring dan van Fontys Hogescholen over op de trein richting de Radboud Universiteit Nijmegen, waar een prachtige baan als coördinator digitale bibliotheek op me wacht. In die rol mag ik me samen met allemaal nieuwe collega’s gaan storten op de ontwikkeling van de digitale bibliotheek en de producten die daarbij horen, waaronder bijvoorbeeld de Radboud Repository. Wie me een beetje kent weet dat die materie me wel ligt, sterker nog, het is precies waar mijn passie ligt. Dat komt goed uit, want in de ambitieuze plannen van de Universiteitsbibliotheek voor de komende jaren speelt de transitie naar een steeds meer digitale bibliotheek een prominente rol- overigens zonder daarbij de connectie met de fysieke bibliotheek uit het oog te verliezen. Een voor mij verfrissend realistische insteek waarin ik me uitstekend kan vinden.

En dan nog even over m’n nieuwe werkomgeving, ook daarmee heb ik het getroffen. De campus van de Radboud Universiteit ligt op een prachtig groene locatie, in de nabijheid van het stadscentrum van Nijmegen waarvan ik weet dat het er (zeker in de zomermaanden) goed vertoeven is. Alles bij elkaar opgeteld levert dat mooie vooruitzichten op. Het zal je duidelijk zijn; ik kijk uit naar het nieuwe jaar, naar de nieuwe horizon.

19.00 uur, kinderbedtijd.
Een gesprekje tussen vader en zoon over zijn nieuwe juf in groep 2:

Papa? Wist je dat de juf soms de computer niet aan kan zetten? En ze weet ook niet eens wat Twitter is.
Huh, Twitter? Wat is dat dan? Weet jij dat wel?
Jaah tuurlijk. Twitter is net als Hyves, maar dan voor grote mensen.
Aha. Enne, wat is Hyves dan precies?
Dat is om nieuwe vriendjes te zoeken, of mailtjes te sturen aan de vriendjes die je al kent.
Mailtjes? Wat zijn dat dan weer voor gekke dingen dan?
Dat zijn eigenlijk briefjes om iets te vertellen, alleen niet van papier, maar die zitten in de computer.
Zeg maarre, hoe weet jij dat allemaal?
Uhmm...gewoon, heb ik gehoord. Weltruste papa!

In de categorie ‘on a personal note’: Mijn dochter vertelde me dat ze vandaag op school door een klasgenootje werd uitgescholden. Nu doen kinderen dat wel vaker, no big deal, maar het ging dit keer om een voor mij geheel nieuw scheldwoord. Of als je er even wat langer over nadenkt toch ook weer niet: ’gevlekte mango‘.

Aan bespiegelingen over het hoe en waarom moet ik me eigenlijk niet wagen. Hoewel, mijn gok(/hoop) is dat het bewuste kind nog nooit naar NKOTB heeft gekeken, maar waarschijnlijk wel vaak de ringtone heeft gehoord. Als ouder met jonge kinderen niet heel snugger om zoiets op je telefoon te zetten.

Tegelijkertijd zit achter de fonetisch gevonden vertaling ’gevlekte mango‘ toch ook wel weer een soort van geruststellende boodschap. Kinderen zijn onschuldig tot het tegendeel bewezen wordt. Zelfs als onnadenkende volwassenen die onschuld dreigen te verkwanselen. 

Onderstaand verhaal is eerder gepubliceerd als gastcolumn in de Digitale Spin.

Je laptop, je iPhone, je Xbox, doorlopend smeken ze in woord, beeld en geluid om aandacht: ‘10 new email-messages. Check?’, ’912 new RSS-items. Open?’, ‘Battery low. Charge?’, ‘6 new Twitter-contacts. Accept?’, ‘New update available. Download?’, ‘Your GPS location has changed. Refresh?’, ‘HPotter wants to play WoW with you. Agree?’.

Kortom, vele en nimmer aflatende prikkels zorgen er voor dat de aandachtsspanne van de mens steeds maar korter en korter wordt. Hoe het bij u zit weet ik niet, maar ik persoonlijk ervaar intussen de gevolgen aan den lijve.

Verder lezen...

Zo’n anderhalf jaar geleden hield ik al eens een dagboek bij voor de rubriek ‘De week van...’ op de Fontys-website. De aanleiding destijds was de lancering van Fontys FELIX, onze federatieve zoekmachine.

Dat vond ik destijds zelf ook wel een goede aanleiding, voor het verslag van afgelopen week lag dat iets anders. Een van mijn collega’s had eerder deze maand de Fontys-redactie gevraagd om een stukje te schrijven over mijn nominatie voor IP’er van het jaar. De redactie hanteert echter als principe dat ze niet over nominaties schrijven, wel over gewonnen prijzen. Dat stukje kwam er dus niet, maar als een soort van doekje voor het bloeden heb ik weer eens de rubriek ‘De week van ...’ mogen vullen.

En ondanks het feit dat die prijs niet gewonnen werd, werd het toch een geslaagde week.

Wat doe je als het regent op je eerste vakantiedag? Toch maar weer achter de laptop, snel even door de altijd 100+ ongelezen feeds scrollen. Op meerdere blogs had men het weer eens over LinkedIn, hét social network voor professionals. Al meerder malen had ik mezelf voorgenomen om er een account aan te maken, maar het kwam er telkens niet van.

Nu ben ik er dan eindelijk toch maar even voor gaan zitten, heb een account en een profiel aangemaakt, plus meteen wat eerste contacten opgezocht. Mocht jij nu ook in LinkedIn zitten en contact willen leggen, klik dan hieronder op het knopje:

.... enne .... welcome back!!

Nee joh, ik stop natuurlijk niet met bloggen! Wel heeft weblogzonderhaast.nl vanaf vandaag een nieuwe URL: GerardBierens.nl. Dit domein bestond al een tijdje, alleen deed ik er nooit zoveel mee. Tot nu dan, want de afgelopen weken heb ik hier gezaagd, geschuurd, getimmerd, gemetseld en geschilderd tot in de late uurtjes. In de komende dagen zal ik alle oude weblogzonderhaast.nl URL’s gaan omleiden naar gerardbierens.nl. Uiteraard zal ook de RSS-feed omgeleid gaan worden, maar je kunt natuurlijk ook even hier klikken voor de nieuwe RSS-feed.

De lak is nog niet helemaal droog, maar laat ik me aan de web 2.0 wetten houden, deze blog blijft voorlopig nog wel een poosje in beta. Want ik blog dan wel verder onder mijn eigen naam, maar nog steeds zonder haast.

Yes!!! Yahoo finally sent me a new password!! Good to know that if everything else fails, you can still count on the secret powers of the Old Skool Flickr crew. Now if you excuse me, I need to write down my password and make 50 copies of it (for security reasons).

Read the original post here

Update March 8, 2:12 pm: Yes!!! Yahoo finally sent me a new password!! Good to know that if everything else fails, you can still count on the secret powers of the Old Skool Flickr crew. Now if you excuse me, I need to write down my password and make 50 copies of it (for security reasons). 

March 7, 2007: Just sent this email to Flickr:

Hello Flickr,

being an old skool member (since sept 29, 2004 !) I really do hope there are still some old skool Flickr people working for the new Yahoo boss. Also I pray to God (and I’m not religious) that it is one of you who receives this email, because my guess is that when it falls directly into the hands of a Yahooliganist, I may never ever get my problem solved.

As you can read below, I was stupid enough to first associate my Flickr-login with the Yahoo ID and then when I got a new notebook I lost my Yahoo password. Stupid yes, should have known better, but I didn’t. In the last few days I’ve tried about everything, tried all different passwords I may have used over the last ten years, but no luck. Then I clicked on the ‘lost your password’ link, thinking this would solve the problem…

Verder lezen...