Ken je dat gevoel? Van die zeldzaam mooie trein waarvan je weet dat ie maar zo heel af en toe langskomt? Natuurlijk ken je dat. Geheel onverwachts dient zich ineens die fantastische baan aan. Werkelijk alles aan het plaatje klopt en de rol is precies op je lijf geschreven. En ook al heb je al een hele leuke job, fijne collega’s en een prima salaris- zo’n mooie trein wil je niet zomaar laten passeren. En dus stap je in, op weg naar je nieuwe bestemming.

Per 1 januari 2012 is dat precies wat ik ga doen. Ik spring dan van Fontys Hogescholen over op de trein richting de Radboud Universiteit Nijmegen, waar een prachtige baan als coördinator digitale bibliotheek op me wacht. In die rol mag ik me samen met allemaal nieuwe collega’s gaan storten op de ontwikkeling van de digitale bibliotheek en de producten die daarbij horen, waaronder bijvoorbeeld de Radboud Repository. Wie me een beetje kent weet dat die materie me wel ligt, sterker nog, het is precies waar mijn passie ligt. Dat komt goed uit, want in de ambitieuze plannen van de Universiteitsbibliotheek voor de komende jaren speelt de transitie naar een steeds meer digitale bibliotheek een prominente rol- overigens zonder daarbij de connectie met de fysieke bibliotheek uit het oog te verliezen. Een voor mij verfrissend realistische insteek waarin ik me uitstekend kan vinden.

En dan nog even over m’n nieuwe werkomgeving, ook daarmee heb ik het getroffen. De campus van de Radboud Universiteit ligt op een prachtig groene locatie, in de nabijheid van het stadscentrum van Nijmegen waarvan ik weet dat het er (zeker in de zomermaanden) goed vertoeven is. Alles bij elkaar opgeteld levert dat mooie vooruitzichten op. Het zal je duidelijk zijn; ik kijk uit naar het nieuwe jaar, naar de nieuwe horizon. [[radboud|]][[bibliotheek|]][[fontys|]][[nijmegen|]][[universiteit|]]

Oké, over die gecombineerde elementen kan ik wel iets zinnigs zeggen, zeker nadat ik vooraf door Moqub werd bijgeschoold op het gebied van Het Nieuwe Werken. Over het verloop van de sessie lees je ook bij Moqub, hieronder for the record nog mijn slides:

Niet om op te scheppen, maar ik spreek 14 talen. Ja, daar kijk je van op hè? Ik kan me bijvoorbeeld met gemak verstaanbaar maken in het Frans, Italiaans, Pools en Russisch. Da! Voor de wat verdere reizen heb ik voor het gemak ook maar even het Koreaans en Chinees onder de knie gekregen. En let op, het is niet zomaar wat toeristengebrabbel! Nee, ik ga echt met speels gemak de dialoog aan met een Turk of een Japanner. Vloeiend, zonder stotteren. Indrukwekkend hè?

Lees verder op Dé Onderwijsdagen-blog! [[owd2011|]][[onderwijsdagen|]][[google translate|]]

Na de zoveelste interne Fontys-verhuizing heb ik eindelijk weer eens een werkplek in een onderwijsgebouw. Niet zomaar een gebouw, maar precies de locatie waar ik eind 1993 mijn eerste baantje kreeg. In het studielandschap van de faculteit Gamma hielp ik studenten op weg met WordPerfect 5.1, verkocht floppy’s en leende videocamera’s uit. Als kapitein eenoog in het land der blinden werden mijn redelijk beperkte ICT vaardigheden gezien als tovenaarskunsten, zeker door die studente waarvan de floppy met daarop de enige versie van haar afstudeerverslag onherstelbaar beschadigd leek- maar dat na een consult van mij toch niet bleek te zijn.

Toen kwam internet en ging ik elders helpen met het bouwen van de digitale Fontys mediatheek.

Nu, vele jaren later, loop ik weer door hetzelfde gebouw. Het valt me op hoeveel er veranderd is, hoewel ik ook wel veel gezichten herken. Ze zijn wel een flink stuk ouder geworden zie ik, dat geldt voor mezelf ook natuurlijk. Maar als ik dan even in de mediatheek ga kijken, ben ik gerust. De studenten, die zijn gelukkig nog precies even jong, onbevangen en energiek als toen. 

19.00 uur, kinderbedtijd.
Een gesprekje tussen vader en zoon over zijn nieuwe juf in groep 2:

Papa? Wist je dat de juf soms de computer niet aan kan zetten? En ze weet ook niet eens wat Twitter is.
Huh, Twitter? Wat is dat dan? Weet jij dat wel?
Jaah tuurlijk. Twitter is net als Hyves, maar dan voor grote mensen.
Aha. Enne, wat is Hyves dan precies?
Dat is om nieuwe vriendjes te zoeken, of mailtjes te sturen aan de vriendjes die je al kent.
Mailtjes? Wat zijn dat dan weer voor gekke dingen dan?
Dat zijn eigenlijk briefjes om iets te vertellen, alleen niet van papier, maar die zitten in de computer.
Zeg maarre, hoe weet jij dat allemaal?
Uhmm...gewoon, heb ik gehoord. Weltruste papa!

Of dat echt zo is, dat moeten we over vijf jaar nog maar eens bekijken. Maar let eens op de titel die het filmpje heeft meegekregen: Follow Your Interests. Discover Your World. Twitter. Laten we de merknaam Twitter in die slogan nu eens vervangen door de bibliotheek: Follow Your Interests. Discover Your World. The Library.

Mooie slogan hè? Heel passend ook. Doe me een lol en kijk nu nog eens naar onderstaand filmpje en telkens wanneer iemand ‘twitter’ zegt, vervang je dat in gedachten door ‘library’. 

Het klopt helemaal. Twitter is the new library! [[bibliotheek|]][[twitter|]]

En voor wie het zich afvraagt: jazeker, onderstaand verhaal is volledig gebaseerd op werkelijk gebeurde feiten.

column SURF magazine maart 2011 - Gerard Bierens

SURF magazine is een gratis kwartaalmagazine met nieuws en achtergrondinformatie over ICT voor het hoger onderwijs en onderzoek. Aanmelden als abonnee doe je via www.surf.nl/magazine. [[qwiki|]][[surf|]][[surf magazine|]][[spreekbeurt|]]

Maar dan nu het échte verschil: wie aan collectievorming voor de fysieke bibliotheek of mediatheek doet, kan op titelniveau nieuwe boeken en tijdschriften aanschaffen. Daarbij gelden er nauwelijks beperkingen. In principe kan ieder boek of tijdschrift worden aangeschaft om aan de collectie toe te voegen.

Probeer dat maar eens met digitale materialen. Wil je als biblliotheek één ebook aanschaffen? Of één digitaal tijdschrift? Dat kan dus niet. Nou ja, het kan soms wel, bijvoorbeeld als de contentleverancier gebruik maakt van social DRM, maar zelfs dan gelden er vaak zoveel beperkende voorwaarden dat het mogelijk zelfs strafbaar zou kunnen zijn om ze publiekelijk beschikbaar te stellen. 

En dus nemen we als bibliotheeksector geen individuele digitale titels af, maar databanken. In feite zijn dat bundels, ofwel packages met door leveranciers samengestelde content. Meestal gaat het om ejournals, soms zitten er wel 5.000 tot 10.000 tijdschrifttitels in zo’n databank. Een beetje bibliotheek heeft dus al snel een collectie van 40.000 ejournals plus een paar duizend ebooks.

Terug naar de term ‘digitale collectievorming’. Zie je het probleem?

Met geen mogelijkheid kun je op titelniveau aan digitale collectievorming doen! Ten eerste gaat het simpelweg om teveel titels, maar belangrijker nog: de inhoudelijke samenstelling van databanken wordt volledig bepaald door contentleveranciers. Voor de bibliotheek beperkt digitale collectievorming zich tot het samenstellen van de digitale collectie op databank-niveau. Erg veel eer valt daarin niet te behalen, het gros van de universiteits- en hogeschoolbibliotheken is geabonneerd op grotendeels dezelfde databanken. Digitale collectievorming is ten opzichte van fysieke collectievorming feitelijk niet veel meer dan een administratief proces.

Mijn vraag is nu, dames en heren bibliothecarissen, hoe hebben wij het ooit zover kunnen laten komen? [[collectievorming|]][[drm|]][[bibliotheek|]]

Een eigen Library Dashboard met grafisch schitterend vormgegeven interactieve kerncijfers over de bibliotheek. Het kán een sterk marketinginstrument zijn waarmee je tot in detail de sterke punten kunt etaleren. Dus… verzamel de statistieken en ga aan de slag!

Lees het volledige artikel hier.

Een mooie gelegenheid om mijn blog weer eens uit de winterslaap te halen. Even strekken nog, en daar gaan we.

De vraag of je een internetbron mag gebruiken is eigenlijk te ruim gesteld. Je kunt ‘m namelijk op vele manieren interpreteren. Zo heb je de juridische benadering, het auteursrecht is daarin een belangrijk element, maar ook zou je de vraag kunnen stellen vanuit de (af)studerende student, mogen in het afstudeerwerkstuk internetbronnen geciteerd worden? De grondvraag die hieraan vooraf gaat, is wellicht nog belangrijker: wat is dat precies, een internetbron?

Daarover kun je van mening verschillen, in mijn optiek vallen echt alle vormen van online content onder de noemer ‘internetbron’ en daarbij maak ik geen onderscheid tussen openbare en afgeschermde content. Voor mij kan een youtube-filmpje of een bittorrent-file een internetbron zijn, evenals een met wachtwoord afgeschermd beleidsdocument op een overheidssite. Dat is waarschijnlijk flink afwijkend van de gemiddelde definitie, die ongeveer zo zal luiden: ‘bij internetbronnen moet het gaan om openbare- via het web te benaderen content’. En die content, dat is dan vooral tekst-georienteerde content.

Zouden we mijn definitie hanteren, dan wordt het beantwoorden van de vraag ’u gebruikt een internetbron; mag dat?‘ nog eens een stuk complexer. Of misschien ook niet, want stel jezelf eens deze vraag: Mag je een illegale bittorrent-file gebruiken als internetbron? Ja, dat mag, tenminste zolang dat wettelijk is toegestaan. En eigenlijk geldt dat voor alle content; zolang je geen wetten overtreed, mag het gebruikt worden. Of dat in alle omstandigheden en voor alle doeleinden ook echt wenselijk is, dat is weer een heel andere vraag.
[[#infokermis|]][[internetbron|]]

“Dit zouden we moeten opschrijven”, dacht ik regelmatig tijdens de iFontys Media Roadshow. Eind september was ik samen met collega Erik Oomen een week lang onderweg om de grotere mediatheeklocaties van Fontys te bezoeken. Eigenlijk vooral om de mogelijkheden van een zestal mobiele devices te demonstreren, maar de vele gesprekken met studenten, docenten en andere geïnteresseerden hebben ons ook weer veel stof tot nadenken gegeven.

Bijvoorbeeld over de kansen en mogelijkheden van mobiele devices in een informatierijke onderwijsomgeving, maar ook over de zeer beperkte beschikbaarheid van digitale studieboeken en de vele technische obstakels waardoor docenten gehinderd worden. En over de mediatheek, welke rol zou die kunnen hebben op dit gebied en welke (nieuwe) expertises horen daar dan bij? Kortom, veel input vanuit allerlei verschillende perspectieven, echt héél veel om over na te denken.

En wat kun je dan beter doen om dat alles een beetje te ordenen? Juist, dan gaan we het opschrijven. Voor het december-nummer van Digitale Bibliotheek schreven Erik en ik samen het artikel ‘Meet the mobiles’. Het artikel is, met dank aan uitgever Essentials, nu gratis te downloaden via www.digbib.nl.  [[ipad|]][[fontys|]][[ifontys|]][[ebooks|]][[mobile|]][[mediatheek|]]