Al Pacino in Simone
Al Pacino is een karakteracteur zoals er nog weinig van in Hollywood rondlopen. Zijn films staan garant voor hoge kwaliteit: puike verhaallijnen, acteerwerk om van te smullen en altijd prachtig in beeld gebracht.
Dat dacht ik tenminste, tot zojuist. Want met de virtual reality comedy S1m0ne maakt Pacino toch wel een tamelijk frontale uitglijder. Het verhaal is flinterdun. Zonder dialogen past het makkelijk op de achterkant van een envelop. Het geheel is met kunstgrepen nog wat opgepoetst, maar dan nog zie je de plot al van mijlenver aankomen.
En Al Pacino? Dramatisch slecht, onvoorstelbaar. Zijn rol van regisseur Victor Taransky is een soort van onbedoelde persiflage op zichzelf. Het kan bijna niet anders of hij heeft snel zijn zakken gevuld, of anders zat ie contractueel vast aan deze verplichting, want hij maakt er een potje van.
Want zeg nou zelf, zou een goed voorbereide Al Pacino te zien zijn in een scene waarin ie een oude smerige 5.25” floppy(!) in een hightech supercomputer stopt? Hij doet het toch echt.




