MetadataGaat bibliotheek 2.0 in hoofdzaak over web 2.0?
In het reactiepanel van m’n vorige post reageert Erik Bouwer van de NVB op de Bibliotheek 2.0 Happening. Hij stelt daarin een aantal prikkelende vragen:
Gaat bibliotheek 2.0 inderdaad in hoofdzaak over web 2.0? Is de pc straks (of nu al) de belangrijkste link met het publiek? Of is er meer dan online? Liggen er nog vraagstukken open op het gebied van het traditionele bibliotheekwerk? En hoe groot is het aandeel van Happe.ning in de bibliotheekwereld? wat Gerard stelt (en wat ik ook zie) is dat andere tracks minder belicht worden. Maar is dat niet inherent aan de doelgroep van Happe.ning en B2.0? Wie wil reageren of (liever nog) een analyse leveren voor de NVB krant?
Zoals gezegd, prikkelende vragen! Wie neemt de pen op?
Ik krijg er meteen zin in maar ik moet echt even kappen met dingen beloven en doe het dus ook niet.Je kunt ook verwijzen naar bestaande bronnen. Jan Klerk belicht Bibliotheek 2.0 net in een serie in Bibliotheekblad. Misschien mogen ze dat wel gebruiken. Posts uit de archieven mogen natuurlijk ook vrij gebruikt worden
Het is in ieder geval meer dan online. Veel meer zelfs. Het is een denkwijze. Online is het hulpmiddel. Online is het platform waar een groot deel van het publiek een groot deel van de tijd doorbrengt en waar nog zoveel bereikt kan worden. Maar dat geldt natuurlijk ook voor gebouwen en offline dienstverlening. Het publiek verandert en wij hebben de kans om mee te veranderen.
Er zijn nog vele vraagstukken. Juist in het traditionele bibliotheekwerk. Die dingen kun je niet los van elkaar zien.
De groep ningers vormt nog maar een kleine groep. Die groep is ook niet representatief voor alles wat er speelt in de sector. Kleine bibliotheken met beperkte middelen hebben met andere vraagstukken te maken dan bibliotheken die complete provincies bedienen.
Dat er online veel nadruk lag op de happening is inderdaad logisch maar het is ook wel veelzeggend digitale verslagen dan bij zo’n kleine groep liggen vind ik.
Interessante materie hoe dan ook!
Bibliotheek 2.0 is echt veel meer dan Web 2.0. Verschillende belangrijke actoren benadrukken met name dat Bibliotheek 2.0 geen technologie, maar een attitude is.
Voor mij is het grote verschil tussen de klassieke Bibliotheek 1.0 en de toekomstige (of in ontwikkeling zijnde) Bibliotheek 2.0 de evolutie van een productgerichte aanpak ("transactional approach") naar een klantgerichte aanpak ("relationship marketing").
Bibliotheek 2.0 moet in ieder geval voortbouwen op de merites van Bibliotheek 1.0. Het is dus geen of-verhaal, maar een en-verhaal: Bibliotheek 2.0 is Bibliotheek 1.0 plus ... ("iets").
Als ik daarnet sprak over de evolutie van een productgerichte naar een klantgerichte aanpak, dan hebben we het over marketingprincipes. Bibliotheek 2.0 realiseer je door gebruik te maken van Marketing 2.0 (de “relationship marketing"). En als een van de marketinginstrumenten zet je Web 2.0 in.
Ik verwijs graag naar een blogstukje van mezelf over een “Inleiding ‘2.0’ die mijn collega Anke Coppens en ikzelf een tijdje terug gaven voor medewerkers van de Nederlandstalige Brusselse openbare bibliotheken. Binnenkort herhalen we die inleiding trouwens nog een keer voor wie er niet kon bijzijn.
De presentatie vind je op SlideShare:
http://www.slideshare.net/ancoppen/inleiding-web-20-en-bibliotheek-20
@Edwin: en met deze uitgebreide reactie doe je het toch wel, kan volgens mij zo in het NVB-krantje.
@Patrick: ook fan van het werk van Paul Miller zie ik. Maar klopt wel wat je zegt, bibliotheek 2.0 gaat niet om technologie maar om een andere attitude. Marketing 2.0 is zeker ook een belangrijk aspect (we zijn echt dramatisch slecht in het verkopen van onze diensten), maar of je daarmee bibliotheek 2.0 kunt realiseren, daar moet ik toch even wat langer over nadenken.
’Bibliotheek2.0’ gaat niet alleen over web2.0, maar gaat vooral over de cultuuromslag die bibliotheken en hun medewerkers moeten maken willen we relevant blijven in deze maatschappij. We moeten ons in de eerste plaats meer focussen op de gemeenschap waarin we actief zijn: wie zijn onze klanten (én niet-klanten) en waarmee kunnen we hen van dienst zijn (we moeten écht luisteren naar hun noden). Web2.0-technologie geeft ons de middelen, de tools die we nodig hebben om onze (potentiële) klanten te bereiken die we door onze fysieke aanwezigheid niet of nog niet bereiken. En dit op een meer interactieve manier. Bibliotheek2.0 gaat ook over het verbinden van de technologie met mensen. De uitdaging zit hem in het menselijke en niet alleen in de technologie. Bibliotheek 2.0 houdt ook in dat we onze ‘core business’ niet verloochen, maar - integendeel - onze horizon verruimen en ook een plaats (fysiek en virtueel) willen bieden aan mensen die, bijvoorbeeld, niet de capaciteit hebben om levensnoodzakelijke kennis uit boeken te halen. We willen ook het verschil maken voor diegenen die door het informatiebos de bomen niet meer zien. Bibliotheek2.0 gaat ook over ‘openheid’ (of ‘transparency’ - zie Michael Stephens/Casey). Sta als bibliotheek - en ook als bibmedewerker of manager - open voor verandering, voor andere culturen. Enz. enz. Het zijn zaken waarvan we ons vaak wel bewust van zijn, maar toch blijven we hardnekkig vasthouden aan het oude en vertrouwde. Dat voelt weliswaar veilig aan, maar wat winnen we ermee?
Hoi Gerard,
Ik heb mijn reactie op m’n eigen blog achtergelaten:
http://tinyurl.com/5krx8h
grtz. Jan