MetadataGeen scrotum in het boekenrek!
If I were a parent of a middle-grade child, I would want to make decisions about my child’s reading myself—I’d be appalled that my school librarian had decided to take on the role of censor and deny my child access to a major award-winning book. And if I were a 10-year-old and learned that adults were worried that the current Newbery book was not appropriate for me, I’d figure out a way to get my mitts on it anyway, its allure intensified by the exciting forbidden-ness—by the unexpressed but obvious fear on the part of these adults.
Hoewel ik het me eigenlijk niet kan voorstellen, ben ik toch benieuwd of er in de Nederlandse bibliotheekwereld wel eens soortgelijke incidenten zijn voorgevallen. Niet toch? ‘Censuur in de bibliotheek...’, mooie titel voor een boek eigenlijk!
Daar hebben wij zo onze eigen gemeenschappen voor. Sommige afgevaardigden van duustere kerken vinden het soms wel eens nodig om vloeken eigenhandig door te strepen in boeken.
Puur vandalisme.
Ook fraai: ik haalde ooit een boek uit het magazijn, van Prof Bastiaanse, over LSD. Dat was nog afkomstig uit een oude bibliotheek en bevatte een aanwijzing dat het alleen aan artsen mocht worden uitgeleend, met handtekening. Maar dat was een boekje van begin jaren zeventig…
Tijdens mijn opleiding BDI hebben wij het wel eens gehad over voorbeelden van boeken die in bepaalde bibliotheken niet op de schappen kwamen. Bijvoorbeeld in bibliotheken zoals die van Urk en Spakenburg. Deze incidenten zijn er dus zeker wel geweest… en misschien bestaan zij nog steeds wel. Er wordt in NL alleen niet zo’n ophef over gemaakt.
Moqub