MetadataHenk Zonder Smaak
Rare dingen kunnen je overkomen als je per ongeluk in slaap valt tijdens 2Vandaag. Meestal wordt ik wel weer wakker door die irritante bliepjes van Lingo, maar deze keer ben ik er zomaar dwars doorheen geslapen. Om uren later heerlijk langszaam wakker te worden in de inmiddels schemerdonkere kamer, lui luisterend naar flarden van gesprekken, niet meer dan losse woorden en halve zinnen. Dan herken ik de monotone klanken van een zwaar rokerig stemgeluid. Struikelend over de tongval weet ik het zeker; deze geluiden moeten uit het strottehoofd van Henk Westbroek komen. Met een troebel oog zie ik inderdaad het zwaar bezwete hoofd van Henk over de volle breedte van m’n beeldscherm zwalken. Dit blijkt overigens niet gerelateerd te zijn aan een openbare dronkenschap, het is eerder een gevolg van de instabiele locatie waar dit tafereeltje zich afspeelt. Henk staat namelijk met een clubje bejaarden te ginnegappen (over alcoholische drankjes, dat wel) op het dek van een antieke zeilboot. Die oudjes zullen dat ding vroeger wel gebouwd hebben, denk ik nog, maar dan krijg ik toch al snel argwaan.
Want nu mijn hersenpan langszaam weer online komt, valt het me op dat de TROS-ster in de rechterbovenhoek van de televee staat te branden. Hùh, dan is dit TV2, de TROS...Henk Westbroek...op een schip...met bejaarden??? Sinds wanneer presenteert beroepsrebel Henk Westbroek programma’s bij de klefste familie van Nederland? En welke sadistische geest haalt het nou toch in z’n hoofd om dat debielen-dagtochtjes-programma van de niet grappige broer van Carlo Boszhard door uitgerekend Henk ‘schuimbek’ Westbroek te laten overnemen?
De camera aan de wal zoomt in op het achterdek van het vertrekkende zeilschip, want daar staan de seniele oudjes samen met Henk (...ja, hij is het toch echt...) te wuiven naar een lege kade. En terwijl ik me vol verwondering afvraag hoe Henk in heavens name zo diep van de stairway is kunnen vallen, herken ik één van de bejaarden. Hè, dat lijkt wel Gerrie Muhren, een van de Ajax-helden van vroeger. Tsjonge, wat is die oud geworden… En dan, nog een bekend gezicht. Ik kan het niet direct plaatsen, maar het doet me denken aan Volendam. Hmm, very strange indeed…
Dan komt m’n vrouw met twee zware Konmar-tassen binnengestrompeld, en ik wordt vriendelijk doch resoluut verzocht om de boodschappen hun plaats te wijzen. Een verzoek dat ik niet kan weigeren natuurlijk.
Hoewel alle proviand binnen 10 minuten in de juiste stelling staat, ben ik bij terugkeer in de woonkamer wel de controle over de beeldbuis kwijt. Mijn vrouw is aan het kanaalzwemmen en blijft ronddobberen bij CNN. “Zet ‘m eens even op Nederland 2’’, zeg ik, “daar was net iets raars te zien, Henk Westbroek met bejaarden op een boot, bij de TROS”.
Dezelfde seconde nog wordt mijn verzoek ingewilligd. De hele 65+ club zit aan de lunch, Gerrie Muhren heeft een gitaar gevonden en Henk Westbroek praat voortdurend met volle mond. Dan ineens gebeurt het: Gerrie speelt de eerste accoorden van Blue Suede Shoes en Henk zet zijn beste Elvis imitatie in. Gedurende het hele nummer klampt zich een klein stukje grillworst met alle macht vast aan de vork in de wild bewegende rechterhand van Hankie The King. De oudjes blijken nog best vitaal, ze heupwiegen precies op maat mee op het schokkerige ritme van de niet-erg-tekstvaste zanger. Deze maakt er gelukkig snel een einde aan, om vervolgens in een moeite door het stukje grillworst uit z’n lijden te verlossen.
Erger kan het toch niet worden, denk ik nog, maar even later is de verbijstering compleet! Na vijf minuten sfeerbeelden van het schip op volle zee, kondigt de voice-over met bibberstem een nieuw nummer aan. De camera komt dichterbij, en dan ineens zie ik het…
Al die tijd heb ik zitten kijken naar BZN ONTMOET...Henk Westbroek.
