MetadataHet doel van een mediatheek weblog
Bij Blogparty is een discussie gaande over wat nu precies het doel van de Fontys Mediatheek Weblog is, of zou moeten zijn. Op zich is dat een legitieme vraag die opgaat voor ieder online communicatiemiddel en zeker ook een vraag die je regelmatig opnieuw moet stellen. De weblog is inmiddels zo’n 2,5 jaar oud, de destijds geformuleerde doelstellingen zijn dat dus ook. Voor wie het interesseert of het geheugen wil opfrissen, zie hier en hier.
Laat ik beginnen met de attenderingsfunctie, voor dit doel zijn weblogs uitermate geschikt. En dat blijkt, want op dit gebied heeft de mediatheek weblog z’n nut inmiddels ruimschoots bewezen; er verschijnen dagelijks nieuwe berichten, van vele auteurs en met een hele aardige spreiding over een groot aantal kennisdomeinen. Ook attendering is trouwens evengoed een vorm van kennisdeling, alleen ontbreekt het bij dit soort berichten vaak aan directe interactie (=reacties onder berichten) tussen zender en ontvanger.
De vraag is of dat bij attenderingsberichten nodig is, ik denk zelf van niet. Belangrijker is dat de informatiespecialist op deze manier voor zichzelf werkt aan de opbouw van kennis, met collega’s werkt aan een netwerk rondom het kennisdomein en zo ook nog eens zichzelf en de mediatheek weet te profileren als waardevolle kennispartner voor het onderwijs. Docenten, studenten en anderen kunnen via de weblog en/of RSS makkelijk op de hoogte blijven van de ontwikkelingen in hun vakgebied en aan kennisdeling doen door collega’s of anderen op berichten te attenderen, bijvoorbeeld via de ‘attendeer’-knop. Een optie waarvan op de mediatheek-weblog buitengewoon veel gebruik wordt gemaakt, wat aangeeft dat attenderingsberichten echt wel gelezen én gewaardeerd worden!
Maar even terug naar de kern van de discussie, onderlinge kennisdeling. Want wat vooral als gemis wordt ervaren is de beperkte benutting van de weblog als het gaat om kennisdeling tussen mediatheekcollega’s onderling. Er worden wel berichten geschreven met een intentie om een discussie op gang te brengen, maar dat lukt maar heel af en toe. En áls het dan gebeurt, dan reageren vaak dezelfden, totdat ze het punt bereikt hebben dat ze aan zelfcensuur gaan doen (...als ik nu weer reageer, staat mijn naam bij drie van de vijf laatste reacties...).
Het probleem is helder, maar waardoor wordt het veroorzaakt? Ik kom zelf tot dit rijtje van vier:
- de berichtenstroom gaat simpelweg te snel
- er is geen zichbaar onderscheid tussen attenderende- en opinieerende berichten
- lezers zijn nog geen reageerders, het gros is nog terughoudend (ratio ongeveer 100:1)
- onderlinge kennisdeling via weblogs (en wiki’s) is voor veel informatiespecialisten nog lang geen automatisme
Mogelijk vergeet ik nog wat, maar de belemmering zit dus voor een deel in de technische (en visuele) eigenschappen van de weblog zelf. Daar kan iets aan gedaan worden, bijvoorbeeld door het gebruik van Ajax-technologieën of het inbouwen van Digg-achtige elementen. Maar dat is sleutelen aan de vorm, en die is niet meer dan ondersteunend aan de inhoud. Het collectief van auteurs is hier bepalend, in hun gezamelijkheid bepalen ze de richting waarin een weblog zich ontwikkelt. Vanaf 2005 lag de nadruk vooral op attendering, vanuit de kopgroep binnen het collectief klinkt nu de roep om de koers toch enigszins bij te stellen, meer aandacht dus voor (onderlinge) kennisdeling.
Een duidelijk signaal, een mooie uitdaging voor het collectief en inderdaad een mooi thema voor een studiedag.
N.B.: Misschien zou ik bovenstaande hersenspinsels beter in een kwartiertje tijdens zo’n studiedag vertellen, ‘t is zo wel een hele lap tekst geworden... (web 1.0 tip: CTRL-P).
Hoi Gerard,
Bedankt voor de uitgebreide aandacht hiervoor. Grappig dat je je eigen weblog gebruikt zoals ook ik mijn eigen weblog heb gebruikt
Fijn om nog eens te zien wat nu precies de doelstelling is (al werkt de 2e hier/link niet). Ik gebruik de weblog blijkbaar best aardig, ik attendeer docenten, blijf op de hoogte van nieuws maar zou zelf nog wat meer domeindeskundige berichten mogen plaatsen (zo eerlijk ben ik dan ook wel weer).
Ik zie overigens niet wat er mis zou zijn met die eigenschappen van de weblog zelf, daardoor laat ik me in ieder geval niet weerhouden om te reageren. En misschien sla ik de plank wel helemaal mis, willen de collega’s helemaal niet de kant die ik op zou willen (om diverse redenen) en vindt men het wel goed zo. Wel sportief dat je het zo oppakt en het zou mooi zijn als er door deze discussie in ieder geval al een uurtje (of meer) aandacht voor is op een volgende studiedag. Ben heel benieuwd hoe er gereageerd zal worden!
Groeten en een fijn weekend (dat zouden we nog bijna vergeten, dat we eigenlijk vrij hebben),
Danniëlle
Hahaha grappige naam “Weblog Zonder Haast”.