MetadataIdi Amin en collega’s
Het verhaal van de gisteren overleden Idi Amin is dat van de klassieke na-koloniaalse dictator: zwaarlijvig, schatrijk (dankzij de staatskas), extreem wreed en -uiteindelijk- afgezet en verbannen naar een ‘vriendelijk’ land ergens ver weg. Niemand kijkt er nog naar om, de misdaden van verdreven alleenheersers als Idi Amin, Papa & Baby Doc, Generaal Pinochet en Charles Taylor. Totdat ze -na een lang en luxueus leven- op een dag overlijden, maar dan is het te laat.
Te laat voor een oorlogstribunaal. Te laat voor een internationaal gerechtshof. Te laat voor gerechtigheid. Te laat voor honderduizenden slachtoffers. Veel te laat…
ik neem aan dat je charles taylor bedoeld?
Inderdaad. Ere wie ere toekomt…
Wanneer we ons gaan bezighouden met gerechtigheid met terugwerkende kracht, hebben we geen tijd meer voor de toekomst. In het geval Sebreniza is bijvoorbeeld lang gewroet. Maar heeft het een betere toekomst opgeleverd? De haat is er niet door weggenomen en de slachtoffers blijven dood. Is de roep om gerechtigheid niet te vaak een roep om wraak?
Het zijn juist de meest gruwelijke misdaden die pas na jaren aan het licht komen. Maar laten we het dan maar zo? Zo van “Och, de man heeft wel tienduizend slachtoffers gemaakt, maar goed, het is lang geleden, zand erover”.
Een betere toekomst komt pas in zicht als je hebt afgerekend met het verleden.
Het verleden is een van de laatste plekken in dit ondermaanse waar we nooit naar toe zullen kunnen en waar we dus ook niks kunnen veranderen. Je kunt het verleden dus maar beter laten voor wat het is (er misschien nog iets van leren?) en je op de toekomst richten door aan verwerking, verzoening en visie te werken.
Bah, wat klink ik idealistisch.
what the fuck zitten jullie te zeiken daarover?....zebreniza kunnen jullie niet over oordelen....zolang je er neit bent geweest...dus klep houwe daarover