In memoriam

The good ones always die too young‘, die stelling heb ik de afgelopen dagen veel gehoord. Ik weet niet of dat echt zo is, maar dit keer in ieder geval wel. Vandaag iets meer dan een week geleden is mijn in de VS woonachtige schoonmoeder overleden. Niet geheel onverwacht, maar wel nog vrij plotseling. Relatief jong ook, net 64 geworden, en pas een paar maanden bevrijd van een leven lang heel hard werken. 

Na een emotionele 5-daagse trip naar de VS-oostkust, zit ik nu alleen in de trein van Schiphol naar Eindhoven (mijn ega blijft nog even daar) en dat geeft even lucht om de vele indrukken van de afgelopen dagen te verwerken. Maar erg ver daarmee kom ik nog niet, want in mijn hoofd galmen vooral nog de eerste woorden van mijn zwager toen hij telefonisch het droeve nieuws aankondigde: 

‘She left’.

Niet meer dan twee korte woorden, maar zo vol van betekenis. Want haar zieke lichaam was moe, maar haar ziel zal voortleven in de harten van allen die haar dierbaar waren. Ik prijs me gelukkig één van hen te mogen zijn.

5 Reacties

Commenting is not available in this blog entry.
Abonneren op deze weblog via RSS Add to Google Add to Netvibes

of verdwaal in het archief

Reageerders