MetadataKeukens kijken
Gisteren voor de verandering maar eens naar een meubelplein geweest. Niet om echt iets te kopen, ‘window shopping’ was het motto. Binnen een half uur echter stonden we op het punt om een klein vermogen uit te geven aan een super-de-luxe keuken. En dat terwijl we het huis eromheen nog niet eens gekocht hebben. Maar ja, de verkoper was erg aardig en had een overtuigend verkooppraatje. Totdat ie op de valreep toch nog hét foutje maakte.
“Een flinke keuken is altijd handig, zeker in uw geval”.
Hoe bedoelt u dat, mijnheer?
“Nou, in de cultuur waar uw vrouw vandaan komt is de keuken toch de belangrijkste ruimte in het huis”.
... (ik hield even stil, zodat de verkoper zich nader kon verklaren)
“Ja, die moderne Nederlandse vrouwen koken tegenwoordig niet meer, die hebben het zo druk met carriere maken, sociale contacten enzovoorts. Afijn, u kent dat wel. Dus u heeft maar geluk met een vrouw zoals de uwe”.
De ironie wil dat mijn vrouw gedurende het hele gesprek niet één woord met de verkoper heeft gewisseld. Daarvoor was ze te druk met het achtervolgen van onze op hoge snelheid door de showroom kruipende dochtertje. Nu heb ik inderdaad geluk met een vrouw zoals de mijne, maar dat haar gekleurde huid garant staat voor een carriere als keukensloof wist ik niet. Daar zat ik dan met een keukenverkoper, of eigenlijk een keukenboer, die onbedoeld binnen één minuut precies samenvatte wat er mis is met dit land.
De demoniserende hokjesgeest, waarvan de optimisten dachten dat ie op termijn wel zou verdwijnen, dwaalt met aanzwellende kracht door het hele land…
1 Reactie
-
Reageerders
niet een foto’s van keukens ik vind het een dooie boel