MetadataLinkstacking, wat was dat ook alweer?
In de rechterkolom van deze weblog verschijnen onder het kopje ‘Verleden Tijd’ dagelijks de koppen van mijn weblog-entries uit eerdere jaren. Vandaag verscheen in deze persoonlijke mini-versie van de wayback-machine een bericht van precies twee jaar geleden, met als titel ’Linkstacking‘.
Ik breng die post weer even in het voetlicht, want zo heel af en toe kom je iets nieuws tegen waarvan je denkt: ’This is gonna be big!‘. Linkstacking was zo’n ontwikkeling. De terminologie is inmiddels wat anders, linkstacking werd social bookmarking/tagging/folksonomy enzovoort, maar qua inhoud klopt het stukje uit 2004 nog heel aardig. Inmiddels weten we allemaal welke vlucht diensten als del.icio.us en Furl genomen hebben, er komen nog dagelijks klonen en varianten op de markt en door vrijwel alle web 2.0 startups wordt tagging nu als onmisbare standaardvoorziening ingebouwd.
Leuk dat ik het bij het rechte eind had, maar waar ik me toch wel wat zorgen over maak is de constatering dat er tot op heden nog erg weinig met dergelijke tools gedaan wordt in het onderwijs, datzelfde geldt -misschien nog wel sterker- voor bibliotheken. Laat ik voor die laatste groep mijn slotpleidooi uit dat oude stukje nog maar eens oppoetsen:
(...) leveren interessante mogelijkheden voor individuele gebruikers op, maar daarnaast staat linkstacking (social bookmarking dus) naar mijn idee ook onmiskenbaar in relatie met het werkveld van de bibliotheek. Natuurlijk zijn linkstacks -ter vervanging van bookmarks- prima instrumenten voor individuele informatiespecialisten. In een breder concept zou de linkstack-formule een prima instrument kunnen zijn voor het collectief onderhouden en aanbieden van kwaliteitsbronnen-verzamelingen (...).
