MetadataMan on a mission
Vanmiddag is het koopzondag in de binnenstad en dankzij die zak van een Sint zal het wel stervensdruk zijn. Maakt mij niets uit, dat is alleen maar in mijn voordeel. Ik heb vandaag namelijk een missie, eentje waarbij een grote mensenmassa juist heel goed van pas komt. Doelwit is de Xenos, XenoX, Xenoxs (hoe schrijf je dat nou?). Anyway, ik ga daar een grote stapel belangrijke papieren verduisteren.
Mijn plan blinkt uit in eenvoud, juist daarom is het een bijna 100% waterdicht plan, dat gewoonweg niet kan mislukken. Tenminste, als ik op het moment supreme mijn zenuwen voldoende onder controle heb, en mits mijn handlangers zich natuurlijk aan hun opdracht houden. Die is niet erg moeilijk, gewoon de aandacht van mij afleiden, zodat niemand ziet dat ik het zojuist gekochte theeglas niet verpak in één velletje inpakpapier, maar de complete voorraad aan inpakpapier om het glas heenrol, om het vervolgens in één vloeiende handeling in de Xenox-tas te laten glijden. Vervolgens geef ik mijn vrouw middels een handgebaar een seintje, op dat moment laat ze het door haarzelf gekocht theeglas uit haar handen vallen. Het brekend glas zal mijn dochtertje genoeg laten schrikken om het op een krijsen te zetten, waardoor niemand nog aandacht heeft voor mij. Dan loop ik onopvallend en rustig de winkel uit, in de richting van ons vooraf afgesproken geheime herverzamelingspunt.
Daarna gaan we brunchen bij Subway, en dan tegen het eind van de middag gaan we via een omweg naar huis. Pas als ik er zeker van ben dat we niet gevolgd worden, laat ik mijn vrouw en kinderen uitstappen. Ikzelf parkeer de auto een paar straten verder, en klim via de pergula van de buurman in de dakgoot aan de achterzijde van mijn huis. Als het goed is heeft mijn vrouw dan reeds de slaapkamerraam op een kiertje gezet, zodat ik in het schemerdonker ongemerkt mijn eigen huis kan binnensluipen.
Eenmaal safe inside, met de gordijnen dicht zal ik het aandurven om de buit te bekijken. En dan zegt mijn vrouw: ‘En ga nou het serviesgoed onderhand maar eens inpakken, de verhuizer staat morgenochtend al om 8 uur voor de deur...’
