UGame Ulearn congres

What’s in it for me?
Normaliter mijn belangrijkste reden om me wel of niet in te schrijven voor een congres is de inschatting of het wel de moeite waard zal zijn. Meestal valt dat redelijk af te leiden uit het thema, de kwaliteit van het programma en ook de ’hotness‘ van de sprekers speelt een rol natuurlijk. Wie de organisator is, vind ik meestal minder relevant, maar dit keer was dat anders. Dit congres werd namelijk eens een keer niet georganiseerd door een commissie grijze mannen met donkere pakken.
Nee, dit congres werd vanuit het niets uit de grond gestampt door een team gedreven jonge honden, samen begiftigd met een flinke dosis inhoudelijke materie-kennis. En da’s mooi, want zoveel kennis over ‘bibliotheken en gaming’ hebben we in Nederland nog niet. Alleen dat al was reden genoeg om afgelopen woensdag af te reizen naar TU Delft voor UGameULearn.
What’s on the menu?
Met sprekers als Jenny Levine, Wim Veen en Eli Neiburger heb je natuurlijk al een hele sterke lineup, ik was zelf vooral nieuwsgierig naar de input vanuit de gaming-industrie. Helaas moest Ubisoft’s Jade Raymond afzeggen voor de keynote en het verhaal van haar Nederlandse vervanger Michiel Verheijd was toch net iets teveel een Ubisoft PR-praatje. De link van gaming naar onderwijs en bibliotheek werd niet gelegd, terwijl dat toch het thema van de dag was, jammer. Toch maar kort de trends in de gaming-industrie: méér mainstream games, huisdieren-games voor meisjes van 6 tot 12 jaar, brain-games voor de 50-plussers, pc verliest ‘t van de spelcomputer, next-gen gaming met HD is booming, net als emotie-gaming. En voor mezelf heb ik opgeschreven; Assassin’s creed kopen zodra ie er voor de Wii is.
Omdat ik Wim Veen al vaker gezien en gehoord heb, ben ik na de keynote gaan luisteren bij de sessie van Brigitte Tufte, Media Literacy of today - A challenge to education. De aftrap was niet heel overtuigend, Tufte presenteerde onderzoeksresultaten uit een rapport van 2006, in deze snelle wereld is dat antiek materiaal. Bovendien houd ik niet zo van sprekers die zich beperken tot het letterlijk voorlezen van de teksten op de slides, het kan mijn aandacht niet lang vasthouden. De kern van het verhaal wist ik nog wel op te tekenen, jongeren gebruiken media, specifiek hun mobieltjes en het internet heel anders, veel intensiever dan hun ouders. Kinderen zijn de nieuwe innovators, de early adopters van deze tijd, kortom, we moeten serieus rekening gaan houden met Generatie Einstein. De vlakke presentatie werd overigens wel weer afgesloten met een interessante discussie, dat maakte weer veel goed.
Voor de lunch was behoorlijk wat tijd gereserveerd en toch was ie veel te snel voorbij. Bijpraten met oude bekenden, kennismaken met nieuwe gezichten, dat heeft nu eenmaal tijd nodig. Mooi ook om te zien hoe divers de samenstelling van het publiek was, van piepjonge gamers tot bibliotheek-oudgedienden. Ze leken het prima met elkaar te kunnen vinden.
Over het middagdeel kan ik kort zijn. Jenny Levine en Eli Neiburger zijn uitstekende sprekers, en hoewel de laatste in zijn enthousiasme een tikkie te snel sprak, waren beiden perfecte sprekers om het publiek te overtuigen van de mogelijkheden van games en gaming in de bibliotheek. Zo’n prikkel heb ik zelf niet echt nodig, ik ben al overtuigd, maar over de kunst om woorden om te zetten in een library-gaming-strategy...daar wil ik graag nog eens met wat deskundige mensen over bomen.
En daarmee heb ik ook gelijk het antwoord op de vraag ’what’s in it for me?‘ te pakken; de experts op het snijvlak van gaming en bibliotheken, ik weet ze nu te vinden.
Eerst maar eens het weekend binnenhalen…
Game Over.


(4)
Gerard,
Te weinig tijd om iedereen te spreken. Goed dat je er was. Fijn stuk. Thanx mate.
*bloos*
dank voor het mooie stuk en de leuke foto, zal hem gaan favorieten in Flickr
Heb niet eens tijd gehad om je uitgebreid te spreken, maar dat doen wij dan wel in Washington en NY!
Moqub
Educatieve cd-roms, informatieve dvd’s, zelfs puzzels worden door bibliotheken uitgeleend onder de noemer ‘speelleermateriaal’. Gewelddadige stripverhalen, erotische romans: je kunt het lenen in de bieb. En waarom ook niet. U read U learn, u game u learn.
Maar een Nintendo DS spelletje lenen voor de krokusvakantie: vergeet het. Huren om te kijken of een spel zo leuk is dat je het besluit te kopen: niet via de bieb. Ook niet via de videotheek trouwens.
Als de uitgevers van spelletjes ooit nog eens uit de lugubere louche sfeer willen, als ze af willen van het imago van op geld en macht beluste maffiosi: onderhandel met de Stichting Leenrecht en de Vereniging van Openbare Bibliotheken! Want er zijn zat bibliotheken die hun klanten in de gelegenheid willen stellen om spellen te huren. Nee, dat is geen concurrentievervalsing. De tijdschriften- en boekenmarkt ondervinden ook geen hinder van het uitlenen door bibliotheken: integendeel. Een geleend boek dat na een korte periode weer terug moet naar de bieb wil je kopen. Datzelfde geldt voor games, die zich trouwens nog veel lastiger laten kopiëren. Ook de muziekindustrie heeft de bibliotheken nooit een strobreed in de weg gelegd. Dat die industrie in economisch zwaar weer verkeert zal ze de bibliotheken niet verwijten. Maar de spelletjesbazen moeten zo nodig dwars gaan liggen. Bibliotheken mogen mensen wel ‘lekker maken’ door ze in de bieb in de gelegenheid te stellen een half uurtje te spelen, maar uitlenen: ho maar. De bibliotheken moeten heel snel iets bedenken om aan de wurggreep van de game-industrie te ontsnappen om zo hun klanten weer optimaal van dienst te zijn.
@Elly:
Werkend in een HBO-bibliotheek was dit tot voor kort onbekende materie voor mij, uitlenen van games is bij ons (nog) niet echt een issue. Op UgameUlearn hoorde ik dezelfde verhalen als wat je hierboven schetst. Inderdaad van de gekke dat alleen maar op basis van de vorm waarin de content is verpakt geheel andere spelregels worden gehanteerd.
Om aan de wurggreep van de game-industrie te ontsnappen zou je de samenwerking kunnen zoeken met de lokale middenstand. Laat bijvoorbeeld de lokale Videoland of Bart Smit een pakket ‘oefengames’ aanbieden, met korting via de nationale bibliotheekpas.