Van Vietnam naar Irak is niet ver
Afgelopen dinsdag was deze indrukwekkende Vietnam-documentaire uit 1970 al op TV: My Lai: Search and Destroy. De VPRO heeft ‘m nu ook online gezet, zowel in smal- als breedband.
De uitgebreide online documentatie bij de beelden toont maar weer eens aan hoe smerig de combinatie van oorlog en politiek kan zijn. Zo valt te lezen dat ene majoor Colin Powell deze zaak in 1968 namens het Amerikaanse leger onderzocht. Hij produceerde een nietszeggend rapport, voorzien van het label ‘doofpot’. Pas anderhalf jaar later ontrafelde onderzoeksjournalist Seymour Hersh het echte verhaal. Een honderdtal soldaten slachtten op een ochtend zonder reden en op zeer brute wijze meer dan vierhonderd onschuldige Vietnamese burgers af. Uiteindelijk werd er welgeteld één Amerikaanse soldaat veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf, maar daarvan heeft ie nog geen jaar(!) hoeven uit te zitten. Voor het mishandelen van gevangenen in de Iraakse Abu Ghraib gevangenis werd tot dusver pas één Amerikaanse soldaat veroordeeld. Een jaar celstraf is zijn deel. Van Vietnam naar Irak is niet ver.
Anno 2004 is het diezelfde onderzoeksjournalist Seymour Hersh die deze misstanden met rechteloze gevangenen in Irak en niet te vergeten Guantanamo Bay als een van de eersten aan de kaak heeft gestelt. Zijn onderzoek wijst naar minister van Defensie Rumsfelt, maar die gebruikt -gesteund door zijn legertop- het beproefde recept, de doofpot. Van Vietnam naar Irak is niet ver.
En om de cirkel helemaal rond te maken: de VS viel Irak op 20 maart 2003 binnen, een paar dagen nadat de Amerikaanse Minister van Buitenlandse zaken Colin Powell een groteske presentatie gaf voor de leden van de Verenigde Naties. Inmiddels is gebleken dat de daar zo stellig gepresenteerde bewijslast omtrent de Iraakse chemische en biologische wapens eigenlijk nergens op gebaseerd was. Van Vietnam naar Irak is echt niet niet zo ver.


