Metadata
(3.67) Wees verschillig, ga niet poken met de bieb!
Ken je dat dilemma, schrijven over zo’n onderwerp waar je eigenlijk juist niets meer over wil horen? Na lang twijfelen doe ik het toch maar wel, met als belangrijkste motivatie het laten horen van een tegengeluid. Waar gaat het over dan? Ja, wat denk je, Poken dus. Helemaal gek word ik ervan, het lijkt wel de griep, bijna iedereen in mijn omgeving is ermee besmet. M’n feedreader zit er al dagen vol mee, op Twitter gaat het nergens anders nog over en vandaag lees ik over meerdere bibliotheken die ‘iets gaan doen met poken’.
En natuurlijk mag dat, moet dat zelfs, experimenteer er op los, ’knock yourself out‘ en zie waar de horizon ligt. Prima. Maar dat is juist het probleem, er gloort gewoon geen licht aan de horizon voor deze gadget. Niet voor individueel gebruik, maar al helemaal niet voor bibliotheken.
Laten we voor het gemak even vergeten dat op dit moment waarschijnlijk nog niet eens 1% van de bibliotheekbezoekers een poken bezit. Misschien groeit dit percentage nog eens naar 5%, en misschien komt er dan zo heel af en toe eens een klant aan de balie met een poken-sleutelhanger. Mijn advies; laat die klant dan gewoon met rust. Want die klant wil namelijk helemaal niet poken met de bibliotheek. Waarom zou ie? Wat levert het op?
Het is nooit een goed idee om gegevens uit te wisselen op basis van ongelijkwaardigheid. Dat klinkt wat onaardig, maar de klant is een persoon, de bibliotheek een instantie. En precies daar zit de bottleneck; als persoon geef je persoonlijke data vrij, als instantie alleen generieke, algemene informatie. Poken met de bibliotheek levert de klant niets op, integendeel, het voordeel ligt geheel bij de bibliotheek.
De bibliotheek die via poken gegevens verzamelt over zijn klanten, datamining dus, zou de klant daar wel aan willen meewerken? Nee, dat dacht ik al.
En nu heb ik genoeg gepookt. Morgen moet ik weer vroeg op pad, even mijn visitekaartjes pakken.
Nog een keertje over Poken dan? Als ik alleen naar mijn Twitter contacten kijk zijn het vnl. bibliotwitteraars en onderwijstwitteraars die er een hype van maken. Mijn vriendje vroeg zich laatst al af waar ik het eigenlijk over had. Bij zijn Twittercontacten was het woord nog nooit gevallen.
Denk dat je daar een goed punt hebt, het is een hype onder select gezelschap. En dan kun je wel met elkaar poken, maar dan wissel je dus data uit met iemand die je allang kent. Dat schiet niet op natuurlijk.
Stel dat je wilt poken dan doe je dat met mensen en niet met organisaties.
Hoi Gerard,
In Bibliotheek Zwolle gaan ze de poken gebruiken om mediawijsheid bij jongeren te stimuleren. Ik vind dit wel een aardig iniatief. Maar poken met de bieb zie ik verder ook niet iets in.
Groet Karien
Maar dat is juist het probleem, er gloort gewoon geen licht aan de horizon voor deze gadget. Niet voor individueel gebruik, maar al helemaal niet voor bibliotheken.
Ik denk dat je hier wel heel erg negatief reageert Gerard. Ik kan me voorstellen dat je septisch bent. Dat ben ik ook, maar ik denk niet dat je aan het experimenteren met poken helemaal niets kunt hebben.
Op de korte termijn moet je hier inderdaad geen wonderen van verwachten. Maar ik denk wel dat je op de langere termijn profijt kunt hebben van de experimenten. Die zit volgens mij voornamelijk in de kennis die je opdoet met de techniek achter het poken.
Misschien dat er geen toekomst in het poken an sich zit, maar zeker wel in goedkope en gebruiksvriendelijke RFID technologie. Door met pokens verschillende projecten op te zetten (zoals het hierboven genoemde project in Zwolle) doe je relatief goedkoop een hoop kennis en ervaring op die je bij het ontwikkelen van nieuwe soortgelijke diensten zeker van pas kan komen.
Dit voorkomt in ieder geval dat men systemen gaat ontwikkelen en afnemen die totaal niet meer aansluiten bij de hedendaagse wereld: http://bibliotheek20.ning.com/profiles/blogs/waarom-je-geen
Of poken een hype is die door gaat zetten of niet zou ik niet durven zeggen. Ik neig zelf naar een negatief antwoord. Maar aan de andere kant dacht ik ook dat de mobiele telefoon, msn en twitter nooit een veelgebruikte tool zouden worden. Dus wie weet…
@Karien: Dat is interessant! Kan je mij daar iets meer over vertellen of met iemand van de Bibliotheek Zwolle in contact kunnen brengen? Ik ben namelijk ook bezig met mediawijsheid en mediaeducatie in Zwolle, alleen dan in het onderwijs. Ben wel benieuwd wat de Bibliotheek met de Poken wilt gaan doen op dit gebied.
Verder sluit ik me bij Jeroen aan. De Poken zelf is niet zo interessant. De techniek en toepassing echter wel en daar kan meer uit komen. Toch vraag ik me af waarom een dergelijke toepassing niet met de mobiele telefoon is ontwikkeld. Die techniek is er namelijk al jaren om op die manier data en gegevens uit te wisselen op een hele simpele manier zoals de Poken dat heeft. En een veel groter percentage van de mensen heeft een mobiel waarmee dit mogelijk moet kunnen zijn. Dan ben je ook niet afhankelijk van een specifiek apparaatje die je extra er bij moet kopen zoals de Poken. Juist dat is de grootste zwakte van de Poken. Breng die techniek en toepassing in meer universele apparaten. De techniek is er al lang.
Verder een goed punt om de relatie persoon-instantie met het voorbeeld van de bibliotheek naar voren te brengen. Het is inderdaad een beangstigde methode om klantgegevens te vergaren. Toch denk ik dat het gewoon een wanhoopspoging is van de bibliotheek om aan te sluiten bij de jongere doelgroep. Ik zal je zeggen… dat lukt ze niet met alleen iets als de Poken. De toepassing en doel van Bibliotheek Zwolle vind ik dan veel interessanter.
http://www.bibliotheekzwolle.nl/?cid=838
Bibliotheek Zwolle start proef met Pokende scholieren
Ik denk dat het goed mogelijk is dat er een complot achter zit om mensen bekend te maken met de rfidchip.
Wat denk jij?
@Jens: ik denk dat je gelijk hebt, ze willen ons vast nu een beetje laten wennen, zodat ze straks bij ons allemaal een RFID chip in de wijsvinger kunnen implanteren. Zodra je dan iemands hand schud, of naar ‘m wijst, weet je meteen geslacht, leeftijd, kleur ogen, lengte, maat schoenen, nationaliteit en weet ik allemaal nog meer. En natuurlijk weet Big Brother dat dan ook meteen. Ja, slim hoor van de overheid om ons allemaal zo alvast wat op te poken. Of misschien moet je iets minder CSI kijken Jens.
@Jens: Klopt! Het is een van de vele complotten die moeten leiden naar de New World Order, de totale wereldheerschappij oa door Amerika en Europa met allerlei technische en chemische wapens. Zo voegt men ook stoffen aan ons drinkwater toe zodat we steeds meer en beter gaan gehoorzamen aan deze New World Order. Andere technieken voor mind-control worden ook gebruikt. Nieuwsgierig? Google maar even en ontdek de waarheid…
Maar even serieus… wat denk je zelf?
@Jeroen Gerth en @Gerard
Het is bij een poken ook mogelijk om maar een gedeelte van je profiel of helemaal niets van je profiel zichtbaar te maken voor mensen die je poked nadat je 2 keer op het knopje van je poken hebt gedrukt.
Zo krijg je wel de volledige informatie van de andere persoon te zien, maar de ander niet van jou.
@Jeroen Gerth Wanhoopspoging vind ik een beetje overdreven. Er zijn tot nu toe 2 bibliotheken die hier mee aan het experimenteren zijn. Ik denk dat dit juist heel erg goed is voor deze bibliotheken.
Niet omdat ze hierdoor aan zouden sluiten bij de nieuwe jonge doelgroep (dat zou een illusie zijn). Maar wel omdat ze op een relatief goedkope manier kennis en ervaring opdoen van deze techniek.
De optie van integratie met de telefoon vind ik heel mooi. Hier zijn volgens mij ook al mogelijkheden voor (geloof dan Nokia hier mbv bluetooth iets heeft ontwikkeld). Helaas blijkt dit voor veel mensen toch nog iets te ingewikkeld te zijn. Moeten dingen voor installeren en configureren en er zijn nogal veel verschillen in besturingssystmemen en beschikbare software. Een poken is dan toch net iets gebruiksvriendelijker .
@ Jeroen: Misschien wel een negetieve lading van mijn reactie. Wat ik mee bedoelde is dat veel bibliotheken naar initiatieven en projecten lijken te grijpen om maar van hun “stoffige imago” af te komen. Hier in Leeuwarden wel.
Dat project van nokia waar je over spreekt is volgens mij “Sensor”. Is ooit een project tijdens mijn studie op gebaseerd. Het idee lijkt er inderdaad wat op, maar is toch anders. Bij Sensor kon je alle profielen zien van de mensen in je buurt.. Bij de poken is dat anders. Dan kan je alleen uitwisselen met de persoon die dan Pookt. Daarbij heb je die persoon dan al ontmoet, terwijl je met Sensor juist mensen kon en ging ontmoeten de om je heen bevonden. Het moment van toepassing is dus ook anders.
Wat ik bedoelde is dat je je gegevens (visitekaartje) ook gewoon via je telefoon moet kunnen overbrengen. En die techniek is er allang..
Hoi Gerard,
Kaartjes met algemene info, maar ook kaartje van onze informatiespecialisten.
en last but not least:
Prima post met begrijpelijke standpunten en argumenten!
Mijn uitgangspunt met de Poken is echter niet dat we de gebruikers de Poken willen opdringen, en ook niet dat we denken te weten wat ze precies willen.
Wat ik wél weet is dat we als bibliotheek aan klanten, bezoekers en collega’s gedrukte visitekaartjes geven als daar aanleiding voor is, op verzoek en met wederzijdse toestemming
Ook sturen we bij mail-beantwoording digitale kaartjes en handtekening mee met extra info.
Een groot deel van onze doelgroepen lopen met een pda of smartphone rond. Bijna iedereen met een mobieltje.
We hebben ook een draadloos netwerk. Ideaal zou een manier zijn die zonder drempels toch een gecontroleerde overdracht van informatie geeft, maat zowel via mobiele toestellen of netwerken is een zó laagdrempelige actie mogelijk als met de Poken. Óf er zijn extra applicaties nodig en/of extra codes of logins.
Voor mij is dit gewoon een verkenning van een nieuwe gadget die waarschijnlijk de weg vrijmaakt voor de ontwikkeling van een andere tool of applicatie die vergelijkbaar werkt, maar qua verspreiding en overdracht een standaard zal worden in draagbare toestellen en objecten. Zie: http://www.netvibes.com/doyoupoken#Related voor een aantal voorbeelden.
Over de ongelijkwaardigheid en datamining ... dat is een beetje overdreven Gerard. Nogmaals, iemand wisselt heel bewust zijn visitekaartje uit. De Poken biedt opties om een prive of zakenidentiteit uit te wisselen, heeft een soort ghost-status
eenmaal in de laptop of pc geplugd, moeten beide partijen
alsnog kiezen of ze de gegevens willen bewaren of niet.
Het is niet meer dan een extra maniertje om informatie over te dragen. En als je als bibliotheek je gebruikers (artsen, onderzoekers, verpleegkundigen, studenten etc) wilt laten weten dat je ook deelneemt (waarom dan ook) in allerlei (sociale) netwerken, leent het zich prima als overdrachtsmiddel.
Ik heb inmiddels leuke discussies met klanten gehad, maar ook met it-afdelingen, ub-collega’s en andere medewerkers van het UMCG. Ze weten dat de bibliotheek ook dingen onderzoekt en uitprobeerd .... en soms er snel bij is of kan zijn.
Stel je een groot congres voor waar deelnemers vooraf hun gegevens bij aanmelding hebben doorgegeven. ter plekke krijgt iedereen een Poken (in welk design dan ook), in plaats van zo’n saaie tas, met zijn of haar digitale visitekaartje erin, klaar om gebruikt te worden ....
Ik hoop dat de discussie verder gaat!
Hoi Guus,
Wat je zegt over draadloze netwerken icm mobiele telefoons in de bibliotheek vind ik heel interessant. DOK Delft heeft daar met TANK U al iets moois voor gebouwd, maar je zou dat concept kunnen uitbouwen en via wifi echt overal in de bibliotheek informatie op maat kunnen aanbieden. Zou prachtig zijn als je voor een kast staat en je mobiel aangeeft dat er 6 boeken in die kast staan die bij je profiel passen, dat je er daar al 3 van gelezen hebt en dat je die andere 3 ook mag downloaden als ebook of mp3. EN ja, ook hier komen gelijk weer privacy-issues om de hoek kijken, hoever mag je gaan in je streven naar gepersonificeerde services?
Maar terug naar de Poken; bij gebruik ervan tijdens een congres als de OCN of SURF Onderwijsdagen kan ik me alles voorstellen, maar dan heb je het dus wel over uitwisseling tussen twee personen, dat is wat ik bedoel met gelijkwaardige partijen, beide partijen kunnen er profijt van hebben. En ik weet ook wel dat bibliotheken niet gauw via de poken aan datamining zullen doen, maar klanten kunnen op deze manier wel heel makkelijk die indruk krijgen. Kortom, ik wil best met jou poken, maar niet met je bibliotheek
Ik denk dat de bibliotheek zich in deze vooral ziet als een publieke ruimte. Ze zorgen voor een evenement op te “Poken”. Met als achtergrond dat zij vanuit de historie een publieke plek zijn voor informatie.