Metadata
Werkeloze snob
Portret van Joke (42). Voor het eerst in haar 20-jarige werkende leven raakte ze in 2002 werkloos. “Wat ik ook netwerk en solliciteer, om allerlei redenen word ik het steeds nét niet. Frustrerend. Een enkel bedrijf is zo eerlijk om mij te melden dat ik te duur ben en ze, gezien de recessie, beter af zijn met goedkopere, jongere krachten.”
Nu maak ik me niet zo snel druk, maar vanavond heb ik me echt gigantisch zitten ergeren aan dit item! Enige vorm van realisme of zelfreflectie is blijkbaar teveel gevraagd voor pientere Joke.
Wat heb je in die afgelopen twintig jaar eigenlijk met je riante salaris gedaan, Joke? Lekker veel op vakantie geweest in alle vijf de continenten, Joke? En hoezo ben je voor de meeste bedrijven te duur, Joke? Als je echt zo graag een baan wil, dan moet je toch echt eens op een wat lager niveau gaan netwerken, Joke! En dan ook meteen je salariseisen maar eens flink naar beneden bijstellen, Joke! Dat geldt ook voor je huis, want met een fatsoenlijke vraagprijs staat het echt geen jaar te koop, Joke!
Sorry hoor, Joke, maar je roept het onheil over jezelf af. Vanuit een dure rieten designstoel je beklag doen, leuk midden op de dag in alle rust gezellig picknicken in het park, voor de lol een keer per week wat kleuternichtjes over de vloer....goh, wat heb jij het zwaar, Joke!!
Je bent een werkeloze snob, Joke, en anders niets.
Update: de Netwerk-uitzending staat nu ook online, het onderwerp start na 8:10 minuten.
het mooie is dat ze ook gaat stotteren als ze toelicht dat de recessie de reden is voor haar uitkering. “het heeft uh uh uh tweeerlei (is dat een woord?) redenen.... het enorme aanbod, eh nee het tekort aan banen...”
wanneer mensen gaan hakkelen in hun woordenstroom, liegen ze. ik ben het dus met je eens. iets in het theater gedaan? pfuh! leer een vak, joke.
het is werkelijk zo dat het niet uitmaakte wie in haar omgeving krepeerde, en nu zit ze in africa en helpt zichzelf een plek verwerven over de o zo dankbare ruggen van hulpelozen. fijne meid en o zo slim.